Post’it war

“Die van op den hoek is weer bezig” hoor ik mijn buren al zeggen…

Naast al het planking, owling, stocking en sinds kort ook towering bestaat er ook nog zoiets zoals post-it art. Daarbij maak je gebruik van post-its om pixelart te maken. Wat begon als wat geinig tijdverdrijf in de Parijse kantoren, groeide al snel uit tot een ware rage waarbij het ene kantoor het andere begon uit te dagen om altijd maar grotere en betere art te maken. Deze vuist op deze vuist en zo bekom je de taferelen die je kunt terug vinden op post’it war.

Ik werk niet in een kantoor maar ben wel gek van al die 8-bit ongein dus besloot ik een deel buren en overburen uit te dagen. Tot mijn verbazing werd mijn uitdaging ook aangenomen en zo geschiedde dat er in onze straat opeens ook van post’it war wordt gedaan. Dat er een aantal van onze buren en een deel van mijn lezers ons momenteel gek aan het verklaren zijn maakt mij eigenlijk niet veel uit. Ik heb heel wat plezier beleefd aan het maken van mijn pixelart en ik kijk vooral uit naar wat de buren nog in petto hebben.

Zo ziet ons badkamer raam er momenteel uit:


Share

Rommelkot

Sommige van jullie weten het al maar naast mijn ene band heb ik er nu nog (tijdelijk) een andere bij.

Het is zeker niet dat ik tijd te veel had maar bon we spelen veel te graag muziek en dat doet een mens zich zoiets aan. Stoïcijns ben ik te werk gegaan om de nummers zo snel mogelijk te leren. Dat laatste was trouwens nodig want vanavond is het voor de eerste keer van optreden geblazen.

Ik had het liever in een rokerig café gezien waar de helft al strontzat is en dus mijn mogelijke nog kleine foutjes niet zou horen. Helaas het zal zonder foutjes moeten zijn want we spelen live op de radio en zo. Ik kan mij nog enigzins troosten dat het live op de radio is op het onchristelijke uur van 23:00 en dat het op radio urgent is. Niet dat ik niet overtuigd ben van de vele luisteraars die de radiozender heeft, maar het is herfstvakantie voor heel wat hogescholen dus buiten die enkele uniefstudenten die nog hun les aan het herhalen zijn zal het nog wel meevallen denk ik.

Rommelkot heeft ons te gast voor een volledig uur waarin we naast enkele nummers ook nog interviews moeten geven en zo. En ik weet nog niet eens de familienamen van mijn nieuwe bandleden. Als dat maar goed komt.

Dat neemt natuurlijk niet weg dat u bij deze heel hard uitgenodigd bent om live mee te luisteren vanaf 23u. Op deze link kunt u dat streams-gewijs allemaal doen.

Ow en de twitter-hashtag is #epicnicisepicaanhetwezenopradiourgent

Share

Toy Story

Kleine kinderen worden grote kinderen en dat is bij mij niet veel anders.

Ik zag onlangs de super leuke toy stories reeks van James – captain slow – May. Daarin probeerde hij oude vergane speelgoedglories weer nieuw leven in te blazen. Zo was de eerste aflevering er 1 over modelbouw. Daarin wou hij de jeugd weer doen inzien dat eens ongelooflijk hard prutsen met veel te kleine plastiek onderdelen echt wel leuk kan zijn. Na enkele mislukte offensieven besloot hij de grote middelen uit te halen en gewoonweg met enkele kids een spitfire te maken op schaal 1:1 volledig volgens het modelbouw principe. De aflevering kunt u hier bekijken en kan ik u heel hard aanbevelen. Alsook de volledige reeks.

Langs mijn neus weg zei ik tegen mijn vrouw dat ik dat vroeger ook nog gedaan had en niet tegenstaande het proces heel frustrerend was ik dat eigenlijk wel de max vond om uiteindelijk een afgewerkt vliegtuigje, tank, … over te houden. U raadt het al, de dag nadien had ze bij wijze van verrassing een doos gekocht. Die dingen kosten tegenwoordig rond de 10 euro en met toebehoren (lijm, verf, borstels, …) ben je nog geen 40 euro kwijt. Bovendien kun je van die laatste alles nog gebruiken voor volgende modellen.

In mijn eigen huis voelde ik mij opeens de grootste nerd toen ik eraan begon. Eerst nog wat onwennig maar na een tijdje was alle interne schroom voorbij en begon ik meer en meer mijn best te doen om die veel te kleine Franse Mirage 2000C deftig in elkaar te krijgen. Met de tong tegen mijn kaak geplakt (dat schijnt bij mij wonderen te doen voor mijn concentratie – of zoiets :p) lijmde ik de stukken aan elkaar om uiteindelijk een kaal vliegtuigje te krijgen. Nu nog schilderen en het is net dat onderdeel dat mij het meest aanspreekt omdat je daar zo creatief kunt mee omspringen als je zelf wilt.

Nadien nog wat bijgeleverde stickers of decals zoals dat dan heet op (min of meer) de juiste plaatsen bevestigd en klaar was ik.

Tevreden over mijn eerste, maar eigenlijk nog niet voldaan. Zeker toen ik op een modelbouwforum terechtkwam en ik zag wat voor technieken er allemaal konden gebruikt waren om alles nog zoveel mooiere (en preciezer en waarschijnlijk ook frustrerender) af te werken. Ik dus op zoek naar een nieuw model om met de nieuw gewonnen kennis van start te kunnen gaan.

Ik moest en zou de spitfire vinden en na wat winkels gedaan te hebben vond ik hem eindelijk. Gisteren aan begonnen en niet veel verder geraakt dan de eerste onderdelen van de cockpit. Lijmen is er zelf nog niet van gekomen, enkel het schilderen. Met enige trots en op het gevaar af dat ik als ongelooflijke nerd zal bestempeld worden toon ik mijn voorlopig (minieme) resultaat.

Mocht u mij nu wat raar vinden dat ik als volwassen vent vliegtuigjes zit te schilderen denk dan aan de volledig West-Vlaamse wijze woorden van mijn moeder.

Tis beter datn dat doet, dan langs de strate te tjoolen

 

Share

I don’t give a flying fuck

In deze vertelde ik u al wat ik absoluut niet wou voor sinterklaas. Deze failtoys gaf ik voor de volledigheid ook nog mee kwestie dat u weet welk fout speelgoed u beter niet aan u kinderen geeft.

Wel tussen die reviews zag ik toch 1 toy die echt wel de max is. Zo kun je een flying fuck geven aan iemand. Zoals je kunt zien in onderstaand filmpje hebben we het hier wel degelijk over een volledig functionerende RC helikopter in de vorm van het woord fuck. Zo gek kan Geert Hoste zijn taalgrapjes niet bedenken.

Eigenlijk best wel cool om te geven dacht ik dus ging ik op zoek waar ze dit ding verkochten. Hiervoor moet je bij ThinkGeek zijn. Deze shop kun je eigenlijk een beetje beschrijven als de large maar dan in het “large” (Geert Hoste terug).

Allemaal very nerdy en very nutteloze stuff dus die je zo zou kunnen terug vinden in het decor van de kerels van the IT-crowd.

Je hebt die troep niet nodig maar geef toe zo een cookiejar in de vorm van een zombiehoofd kan toch nooit misstaan op je keukentafel?

Of niet?

Share

Reddy De Mey for president

Er was dit weekend heel wat te doen om onderstaand filmpje. Al vond ik het zelf allemaal heel gewoontjes zo 2 trainers die gefrustreerd zijn. De ene omdat hij verloren heeft en de andere omdat hij vond dat er vuil gespeeld werd. Dat Franky Van der Elst wat korter doet dan we gewoon zijn van hem is niet iets wat ik nieuws zou durven noemen.

“Lap weer 5 minuten 47 seconden van mijn leven verspild”, dacht ik tot ik de eindgeneriek zag. Niemand minder dan Reddy De Mey was blijkbaar verantwoordelijk voor dit filmpje. Reddy de fucking Mey mensen. Jazeker die Reddy De Mey die we allemaal vergeten waren maar die voor eeuwig door ons een warm hart wordt toegedragen voor zijn uitstekende haast “Gonzo-like” journalistiek.

Iedereen herinnert zich nog wel de ramp met de Herold of Free Enterprise die voor de kust van Zeebrugge zonk en zo het leven kostte van 193 mensen. Wat natuurlijk nog meer op ons netvlies gebrand werd, was Reddy de fucking Mey die als enige het geregeld kreeg dat hij tot op de romp van de Herold kon komen om van daaruit verslag uit te brengen. De reporters op de dijk hadden er het nakijken op. Reddy met zwaar brilmontuur en geruit hemd was gelanceerd… for life.

Reddy bleef Reddy en werd door de tijd heen synoniem voor een gewone man met alle onvolmaaktheden die de gewone man kan hebben. Het is dan ook niet verwonderlijk dat hij later voor afrit 9 net die gewone man mocht gaan interviewen. Diepte interviews met zijn eigen soort werd zijn handelsmerk. Dat… en in beeld komen.

Dat het net dat laatste is dat hem kwalijk werd genomen waardoor hij de VRT en later ook VTM moest verlaten om in de vergetelheid terecht te komen kunnen we enkel omschrijven als “karmic ironic”. De man bleef door dit alles zorgen voor zijn dementerende vrouw. Dat hij haar wel eens een mep had gegeven en er ondertussen al een nieuwe vriendin op nahield bedekken we met de mantel der liefde. Het werd pas echt pijnlijk toen het VB hem inlijfde als onafhankelijke (onder impuls van Jurgen Verstrepen).

Reddy was geen politieker maar een brenger van heugelijk persoonlijk nieuws op een onnavolgbare manier. Dat bleek ook bij de verkiezingen op 10 juni 2007 waar hij slecht het 18de resultaat haalde op de west-vlaamse VB lijst. Deze tegenslag zou het einde betekenen voor de mans krediet dacht iedereen toen. Exit Reddy De Mey en nu wel voorgoed was het devies.

Gelukkig is er 1 rode draad in het leven van Reddy en dat is dat hij net als onkruid niet vergaat en altijd wel terug naar boven komt. KV Oostende lijfde hem in als lid van KVO-tv waar hij weer kan doen waar hij in excelleert, nl. TV maken. En zo blijft Reddy volharden en ons zonder het te beseffen motiveren om als gewone mensen te blijven doorgaan tot het gaatje. Daarom…

Reddy De Mey for president.

Share

Follow friday

Ik deed net mijn eerste follow friday of een #ff (for all you hipsters out there) op twitter. Dat voelde een beetje raar zo gewoon “en plein public” te zeggen welke mensen ik eigenlijk tof vind. Ik voelde de drang om toch een beetje te duiden maar 140 karakters is toch te weinig daarvoor. Gelukkig heb ik nog deze blog.

  • @Polso_: Een man die een al even grote afkeer heeft voor Wesley Sonck als mezelf en die bovendien zijn trash-klassiekers kent. Heeft ook ooit eens zijn haar moeten inkorten vanwege nakende kaalheid (no pun intended) wat meteen een band schept.
  • @AlexxDifro: Een enthousiaste jonge kerel en alleen al dat gegeven vind ik voldoende. Is ook niet vies van gamen maar heeft jammer genoeg een xbox maar dat feit zal ik niet tegen hem gebruiken.
  • @guidoooh: Supportert ook voor de nummer 2 uit de vaderlandse voetbalcompetitie maar dat weet ik nog maar recentelijk. Was reeds fan van hem door zijn 10 keer beter geschreven blog dan deze waar u nu op zit. Echt pet af voor hoe die mens schrijft.
  • @burtonbartijn: Een mens die ik nog maar recentelijk heb toegevoegd maar die duidelijk van vele markten thuis is. Durfde het ook aan om mijn aartsmoeilijke muziekquiz op te lossen waarvoor mijn eeuwige respect ;)
  • @steven_db: Via hem deed ik de beste koop in jaren. Hij wou zijn hobby afbouwen ik wou die van mij uitbreiden. Ideaal als het dan nog eens bleek over dezelfde hobby te gaan. Een fijne warwick bass wisselde van eigenaar met 2 tevreden mensen als resultaat.
  • @dominiek_be: Het risico lopende dat ik te poëzie-achtig klink mag ik toch wel zeggen dat Dominiek de beste vriend aan huis is. Onze smaken en ideeën staan dikwijls loodrecht op elkaar en ik noem hem wel eens “mutn” en hij mij “eikel” maar al dit altijd met respect en de nodige onzin overgoten. Ik ken hem al jaren en ben er zeker van dat hij mij op onze oude dag (als hij tegen dan nog niet in Argentinië woont) nog zal leren kleurenwiezen.
  • @AndrewVassall0: The foreign kid (:p) die mij met zijn urban-getweet meteen opviel. Eindelijk iemand die niet zit te zagen over het weer dacht ik en die bovendien nog eens dezelfde interesses heeft als mezelf. Hij heeft ook nog eens een plectrum van 1 van mijn favoriete gitaristen (Marc Rizzo) waardoor zijn “street-cred” alleen maar de hoogte ingaat.
  • @Lottebeest: Het rare boekenmeisje (don’t ask) uit mijn oud jeugdcafé. Toen ik ze later leerde kennen vond ik haar nog altijd raar (en dat is nog niets veranderd) maar ook wel heel erg leuk. Ik zie haar niet meer zoveel als vroeger sinds we niet meer bij de “jeugd” horen maar gelukkig hoor ik haar dan wel via twitter.
  • @aardbeiwormpje: 1 van de weinige madams waarvan ik hun blog ook effectief deftig lees. Ik heb wel meer “vrouwenblogs” in mijn rss-reader staan maar heel vaak stop ik na 2 zinnen al met lezen, bij aardbeiwormpje dus niet. Verder is zij ook een erg behulpzaam iemand wat ik alleen maar heel erg kan appreciëren.
  • @PrPincess: Naar het schijnt is zij zwanger van mij en verwachten we in april ons eerste kindje. Dus deze was redelijk van moeten :p
Share

Ooeeeh my god it’s vicky pollard

En ik die dacht dat het Little Britain ferm overdreven satire was.

On a side note zijn de fiere ouders in de backstage ook epic.

Share

Geocaching

Als kind ging ik wel eens op avontuur met een vriend om op plaatsen te komen waar we moeilijk aan konden of waar we eigenlijk niet mochten zijn. Nogal vaak resulteerde dit in het achterna gezeten worden door een boer voorzien van het nodige hagel of zelfs 1 keer door een dikke mercedes die recht op ons af kwam geraasd.

Telkens kwamen we er met de schrik van af maar altijd vonden we het nodig om het nog eens opnieuw te doen. Gewoon de kick die je kreeg om ergens te zijn waar iemand anders normaal niet komt was genoeg om die pietluttige akkefietjes te negeren.

Eenmaal je ouder wordt en vooral verstandiger besef je dat je dit best niet meer doet maar ergens in het achterhoofd blijft de drang wel hangen. Urban exploration is dan een mogelijkheid maar ik ben niet zo’n fotomens en bovendien heb ik helemaal geen zin om mij te wagen in een op instorten staande fabriek om dan aangevallen te worden door 1 of andere zwerver. Ook hoorde ik dat de populariteit van die activiteit een beetje te groot aan het worden is. Zo is er het verhaal dat er momenteel meer volk gaat naar dadipark in Dadizele dan toen het park nog open was.

Geocaching zou dan misschien beter kunnen geschikt zijn om aan onze noden te voldoen. Wat het is wordt hier uitgelegd:

embedded by Embedded Video

YouTube Direkt

Schattenjacht 2.0 dus eigenlijk een beetje.

Op de site van Geocaching kun je immens veel “geocachings” vinden van “makkelijk” waarbij je gewoon de coördinaten volgt en daar een “cache” zoekt tot “moeilijk” waarbij je op de coördinaten enkel een tip vindt naar een volgende plaats waar dan weer een volgende tip kan liggen om uiteindelijk ook op de “cache” terecht te komen. We vonden er zelf een heleboel hier in West-Vlaanderen en bij wijze van test ben ik als dit gepost wordt (zo nerdy ben ik dan ook weer om deze post te shedulen) op weg om een aantal van die nabije “cache” te vinden.

Wat mijn bevindingen zijn en hoeveel keer ik mijn voet heb omgeslagen laat ik jullie weldra weten. Tot dan kunt u nog dit filmpje bekijken van een mede-piet-piraat om een real-life caching te zien.

embedded by Embedded Video

YouTube Direkt

En mocht ik niet terug keren weet dan dat ik dan waarschijnlijk aangevallen ben door een zwerver… met een GPS.

Share

Oh Darkness – Admiral Freebee (Cover)

Zoals eerder deze week al gezegd moest ik Bram Gooris nog een verzoeknummertje. Deze kreeg hij omdat hij bij wijze van “truth or dare” zo zot was om deze aartslelijke banner op zijn site te zetten.

Aangezien die belofte al dateert van eind mei vond ik het mijn plicht om hier toch wel van “going the distance” te doen en er dus voor te zorgen dat het al dat wachten waard was. 5 voor de prijs van 1 is altijd goed dus…

Iets aanstekelijk vroeg Bram en wat is er nu aanstekelijker dan Oh Darkness van den Admiral? En zeker als dat dan nog eens door 5 “Epic Nic”-versies ingespeeld werd met een begeleidende midi-drum track.

Nog verzoekjes iemand?

Technische uitleg staat onder het filmpje als je doorklikt naar Youtube.

Share

De zwarte ridder – Het GRUB monster

Zoals alle dolende ridders dwaalt Nic de zwarte ridder, door het land op zoek naar een gelegenheid om zijn zwaard in dienst van het recht te stellen.

In de verte een herberg alwaar de waard Nic aansprak met de volgende woorden: O edele heer Nic ik heb uw diensten nodig, zijt gij bereid om gehakt te maken van mijn demonen? Nic vroeg de waard om zijn beste drank te brengen en hem te vervoegen aan een tafel om het wat in detail over zijn demonen te hebben.

Uit het nogal warrige verhaal ontrafelde hij dat de waard in zijn herberg een Zuid-Afrikaanse stam had laten verblijven. De stam met de onheilspellende naam Ubuntu had zich blijkbaar op het eerste gezicht voornaam gedragen maar toen bleek dat ze geen florijn bij hadden om te betalen, iets met de filosofie van hun stam ofzo, zette de waard de stem buiten. Ze namen teveel plaats in en in zijn herberg was geen plaats voor dat free-loading tuig.

De waard dacht dat de kous daarmee af was maar dat bleek niet zo te zijn. De stam was blijkbaar thuis in de mysterieuze magie der voodoo en had de herberg bezweerd. Uit die bezwering was blijkbaar een ongelooflijk indrukwekkend monster gekomen die de vertrekken van de herberg niet meer toegankelijk maakte voor de waard en zijn klanten. Het monster bleek voorzien te zijn van immens grote en puntige oren, 3 ogen, een vuurspuwende neus en klauwen waarmee je menig zwaard mee zou kunnen vernietigen. Er kwam ook een onheilspellend geluid voort uit de demoon werd gezegd.

Share
Lees meer»
© Copyright Epicnic - Designed by Pexeto